Suriye Üzerine; Allah var gam yok…

Suriye Üzerine; Allah var gam yok…

Suriye’nin Dera şehrinde iki bayan doktor telefonla konuşurken; “Hüsnü Mübarek düşmüş, darısı bizim başımıza...” şeklinde niyetlerini dile getirirler. Telefonları istihbarat tarafından dinlenen bu iki kadın doktor, tutuklanır ve ceza olarak saçları sıfıra vurulur. Bunun üzerine, kadınların ve akrabalarının çocukları, duvarlara “Halk, düzenin yıkılmasını istiyor” sloganını yazarlar. Bu slogan Arap Baharı’nın sloganıdır. 

 

‘Arap Baharı’, 17 Aralık 2010’da Tunus’ta 26 yaşındaki Muhammed Buazizi’nin valilik binasının önünde kendini yakmasıyla başlar. Buazizi üniversite mezunudur ama işsizdir. Seyyar satıcılık yaparak ekmek parasını kazanmaktadır. 17 Aralık günü zabıtalar izinsiz satış yapamayacağınıBuazizi’ye sert bir dille söylerler. Tartışma başlar aralarında. Zabıtalar Buazizi’nin tezgahını devirirler ve Buazizi’yi de iyice pataklarlar. Buazizi’nin ağırına gider sokak ortasında dövülmek, gençliğine yediremez olayı. Bir bidon benzin alarak doğru valiliğin önüne gider ve bu firavun rejimini protesto için kendini yakar.  Halk yaşanan bu olayla birlikte adeta çılgına döner ve sokaklara dökülür. 18 Aralık’ta Tunus’ta büyük bir protesto başlar.

Buazizi’nin giriştiği bu eylemle beraber Arap dünyası bir anda değişir ve taşlar yerinden oynamaya başlar. Arap Baharı’nın fitili ateşlenmiştir. Birçok Arap ülkesi, Tunus’tan etkilenip özgürlük için savaşmaya başlamıştır. Tunus, Mısır, Libya, Suriye, Bahreyn, Ürdün, Yemen gibi ülkeler Arap baharından etkilenen ülkelerdir. Sloganı da “Halk, düzenin yıkılmasını istiyor.”

 

14 Ocak 2011 tarihinde Zeynel Abidin’in ülkesinden kaçmasına sebep olan Arap Baharı 1981 denberi Mısır’da devlet başkanlığı koltuğunu işgal eden Mısır Firavunu’nu da 11 Şubat 2011 de koltuğundan eder. Hüsnü Mübarek’in istifasını duyan Aynı dertten mustarip Suriyeli doktorlar da Esad için bir temennide bulunurlar. Rejim kafalarını usturayla tıraş ederek cezalandırır. Annelerinin saçlarının kesilmesine kızan çocuklar da o gün moda olan o sloganı duvara yazarlar. “Halk, düzenin yıkılmasını istiyor.”

 

Okulun müdürü bu çocukları hemen istihbarata şikâyet eder. Çocuklar içeri alınır ve çok ağır işkencelere maruz bırakılırlar. Çocuklar içeri alınınca, Dera bölgesindeki aşiretlerin reisleri, Dera’nınistihbarat sorumlusuna gider ve bu çocukların bırakılmasını isterler. Ancak rejimin askerleri kendilerine hakaretlerle cevap verirler. Ve halk sokağa dökülür. “Halk, düzenin yıkılmasını istiyor.” Sloganları bu sefer Suriye sokaklarında uçuşmaya başlar. Dera’da yer yerinden oynar. 

 

Güvenlik güçleri göstericilerin üzerine rastgele ateş açar ve 4 gösterici öldürülür. Kısa sürede bu olay sosyal medya üzerinden bütün Suriye‘ye yayılınca. Halk, Beşar Esed‘in tahttan inmesini sokaklara çıkarak yüksek sesle bağırmaya başlar. Beşar Esad halkı sükunete davet etme yerine üzerlerine ateş açar. Yakaladıklarını hapse atar, işkence makineleri çalışmaya başlamıştır. 

 

Esad çıldırmıştır, elinde bulunan kimyasal silahlarını, misket bombalarını, varil bombalarını halkınınüzerine boşaltmaya başlar. Hastane, pazaryeri, toplu iskân mahalleri ateşe verilir. Bu acımasızca yapılan toplu imha hareketi Birleşmiş Milletlerin devreye girmesini sağlar. Ancak dağ fare doğurur. 

 

Türkiye olup bitenler konusunda Beşar Esad ile görüşür, olacaklar bir bir Esad’a anlatılır. Bu görüşmelerden sonuç alınamaz. Derken ip puştun eline geçer, mal bulmuş mağribi gibi hemen olayın üzerine atlar. Atlayan Amerika Birleşik Devletleri’dir. Esad karşıtlarının yanında yer alır. Muhalifleri silahlandırır. Esad’ın hemen tahttan çekilmesini ister. Bir taraftan da Türkiye ile iş birliğiiçine girer ve Amerika’ya güvenen Stratejik Derinlik kitabının yazarı Başbakan Ahmet DavutoğluAmerikalılara güvenerek birkaç hafta içinde Emevi Camii’nde Cuma namazı kılacağını bütün dünyaya ilan eder. 

 

Bu arada, birdenbire nereden çıktığı belli olmayan terör örgütleri peydahlanmaya başlar. Kendisini IŞID diye adlandıranlar vardır, PYD diye adlandıranlar vardır, YPG diyen adlandıranlar vardır, rejimin askerleri diye adlandıranlar vardır. Hepsi Suriye topraklarında pıtrak gibi boy gösterirler. Aba ile ürküt değnek ile say. Sonradan ortaya çıkar ki; bu örgütlerin hepsinin arkasında Amerika vardır, Avrupa ülkeleri vardır. Tavşana kaç, tazıya tut anlayışı. 

 

Türkiye bu olayı fark edinceye kadar su köprüyü bölmüştür. Geç de olsa yaptığı yanlışlıktan geri adım atarak inisiyatif alır. Özgür Suriye Ordusu ile birlikte çalışmaya karar verir. Bu aradaSuriye’deki Türkmenler soykırıma tabi tutulmak istenir. Türkiye bu konuda duyarsız kalmayı yapılan katliamlara seyirci kalmak olarak düşünür ve gerekeni yapar. Ancak içerideki hainlerin MİT tırları kumpasıyla açığa çıkar. 

 

Bu sisli havadan istifade etmek isteyen Rusya, Rejim beni davet etti diyerek Esad’ın yanında yer alır ve koltuktan düşmek üzere olan Esad’ı son anda yakalar. Esad da, mal bulmuş mağribi gibi sarılır Putin’e. Belki de denize düşmüştür. Putin Suriye hakkında yüksek perdeden konuşmaya başlar, “ ben de dünyanın jandarmasıyım der.  Bir taraftan konuşurken öbür taraftan Suriye hava sahasını da işgal eder, burası benim sorumluluğumdadır kimse gelemez havasındadır. Köpeksiz köy bulmuş da değneksiz dolaşır. Türkiye o kadar da uzun değil diyerek, kendi hava sahasını ihlal ettiğini söyler veRus uçağını düşürür. Hemen sonrasında da Rusya’nın Ankara Büyükelçisi, Ankara’nın göbeğinde polisin koruması altındayken o polis tarafından öldürülür. Moskova, Türkiye ilişkilerini askıya alır. İşler Arap saçına dönmüştür. Ayıklayabilene aşkolsun. 

 

Bütün bu olumsuzluklara rağmen, Amerika’dan ümidini kesen Türkiye, Rusya ile flört etmek için zemin araştırma çabasına girer. O da denize düşmüştür. Türkiye’nin çabaları Putin tarafından karşılıksız kalmaz. Sonrasında Putin ve Erdoğan kanka olurlar. Rusya’dan S 400 füzeleri için anlaşma bile yaparlar. Amerika Türkiye’den bu kadarını beklemediği için şok olur. Bir şeyler yapmak için harekete geçer, içerideki işbirlikçileriyle birlikte kolları sıvar ve ilk iş olarak Gezi parkındaki (İstanbul) bir ağacın kesilmesini bahane ederek Türkiye’yi hizaya getirmek ister. 27 Mayıs 2013.

 

Bu atak geri teper, hızını alamayan Amerika 17-25 Aralık kumpası ile ekonomiyi çökertmek ister, bu da olmayınca Fetö terör örgütü ile 15 Temmuz kalkışmasını devreye sokar. 15 temmuz 2017.Türkiye umulmadık bir şekilde bu tezgâhı da bozar. Halk sokaktadır. Türkiye’yi kolay lokma sananlar bu sefer de başlarını taşa çalmışlardır. Bu arada Türkiye’ye Suriye’den 5 milyona yakın mülteci gelmiştir. Ancak diplomatik çalışmalar da devam etmektedir. Hükümette de sıkıntılar vardır. Atılan taşlar hedefine varmamaktadır. Erdoğan bu olayı metal yorgunluğu olarak açıklar. İşe başbakandan başlar. Fetöcülerle ve Almanya ile dirsek temasında olan Başbakan Ahmet Davutoğlu’nun bileti kesilmiştir. Beklenmedik bir aparkat ile nakavt edilir. 

 

Bir taraftan dışardakiler bir taraftan da içerdeki yandaşları Türkiye’yi köşeye sıkıştırmaya çalışırlarken Türkiye bir hamle daha yapar. Fırat Kalkanı ve Zeytin Dalı harekatlarıyla terör örgütünün topuğuna sıkar. Bu beklenmedik bir hamledir. 

 

Türkiye’yi kolay eskisi gibi kolay lokma sanan Avrupa ve Amerika Türkiye’nin bu çıkışları karşısında boş durmazlar. Tırlar dolusu envaiçeşit silahı Suriye’ye yığmaya başlarlar. Adres YPG/PYD/PKK/DAEŞ. Avrupa’nın destek verdiği Amerika geriye çekilirken bu silahlar terör örgütlerinin elinde kalacak ve onlar Türkiye’ye son vuruşlarını yapacaklardır. Kazanırlarsa ne âlâ,kazanmazlarsa Avrupa v Amerika silahlarını satarak zaten kazanmıştır. Amaç silah satmak değilmidir…

 

Bütün bu olanları konulu filim gibi seyreden Türkiye halkı anlayacağını anlar. Herkes eteklerindeki taşları döker ve devletiyle bütünleşir. Siyasi partiler de işin vahametini anlamış ve kerhen de olsa tek yürek olmuşlardır. 

 

Suriye’de iç savaş kızışınca bir taraftan İran, Öbür taraftan Rusya da oyuna dahil olur. Türkiye’ninSuriye tarafından bir uçağı düşürülür. Türkiye bu konuda araştırmalar yapsa da neticede sessiz kalmayı tercih eder. Konjonktür gereği diyelim.

 

Esad’ın zulmü dayanılmaz hale gelince ve kimyasal silahlar da kullanılarak halk katledilmeye başlanınca ABD, Suriye'nin Guta kasabasındaki kimyasal saldırıdan Esad rejimini sorumlu tuttuğunu söyler ve askeri saldırı kararı verdiğini açıklar. Bu açıklamanın hemen ardından ABD, İngiliz ve Fransız savaş uçakları Suriye hedeflerini vurmaya başlar. Onlara da bir kemik düşecektir elbet.  

 

Bu duruma seyirci kalmak istemeyen Rusya'nın ilk tepkisi sert olur, yoksa Deli Petro’ya ayıp olacaktır. Sıcak denizlere inmeye ramak kalmıştır. “ABD uluslararası normları çiğnedi” der. Putin'in,operasyonu kınama açıklamasının hemen ardından, ABD ye Almanya'dan destek açıklaması gelir.Merkel "Operasyonu sonuna kadar destekliyoruz" der. Fransa Savunma Bakanlığı ise Suriye’ye yönelik düzenlenen hava operasyonunda füzelerin ilk fırlatma anını gösteren görüntüleri paylaşır. İran Cumhurbaşkanı Hasan Ruhani ise "İran Suriye'nin arkasındadır" ifadesini kullanır. Kargalar leş’e üşüşmeye başlamışlardır.

 

Sonuç, sonuçta 20 milyonluk Suriye’nin 8 milyonu mülteci durumuna düşer ve 1 milyona yakın insan ölür. Şehirler harabeye döner. Var olan tarihi eserler Suriye’den kaçırılır. 8 seneden beri güvenli bölge güvenli bölge diye bağıran ve dilinde tüy biten Erdoğan Suriye’deki tepişmelerden sonuç alamayacağını anlayınca “bir gece ansızın gelebiliriz” der ve besmeleyi çeker, dediğini de yapar, “Ya Allah bismillah”.

 

Türkiye’nin kararlılığını gören Avrupalılar, koro halinde, Türkiye’ye silah satmayacağız, ekonomik yaptırımlarla Erdoğan’a haddini bildireceğiz, Türkiye Kürt halkını öldürüyor diyerek gece gündüz vakitli vakitsiz ciyak ciyak bağırmaya başlarlar. 1 milyon Suriyeli öldürülürken, 8 milyon Suriyeli mülteci durumuna düşerken, ölüm korkusundan güvenli bir yer bulmak amacıyla çoluk çocuğuyla birlikte aç susuz denizlerde o insanlar boğulurken ses çıkarmayan Avrupalılar, Amerikalılar, sahtekâr Arap ülkeleri; nedense Türkiye kendi sınırını korumak amacıyla uluslararası hukuktan doğan meşru hakkını kullanmaya kalkınca, kıçı tutuşmuş tazı gibi oradan oraya saldırmaya başlarlar. Bunlar demokrasi havarileridir(!). İnsan hakları savunucularıdır(!). Teröre ve teröriste mesafeli insanlardır(!). Ulaşmak için yönlendirildiğimiz muasır medeniyetin(!) mensuplarıdır… ”Medeniyetdenilen canavar” cümlesinin cuk diye oturduğu muasır medeniyetin mensuplarıdır… Türkiye bunları Çanakkale’den, Balkanlar’dan, Trablus’tan, Yemen’den, Kars’tan, Batum’dan, Kût’ül-Amâre’den çok iyi tanır. Bunlar onların 21. Asırdaki versiyonudur…Bunların onlardan farkı, onlar öldürmeye geliyorlardı ve öldüreceklerini de söylüyorlardı. Bunlar yılışıklar, sırıtarak yanınıza kadar geliyor ve hançerini saplıyorlar…Kalleşler…Muasır medeniyeti temsil ediyorlar…

 

Haydi o tazıların kıçları tutuştu da saldırmaya başladılar Türkiye’ye diyelim, ya bizimkilere ne demeli. “Türkiye’nin ne işi var orada”, “bu iş diplomasi ile çözülmeliydi”, “bütün kapıları yüzümüze kapattırdık”, “şimdi ne yapacağız”, “Erdoğan diplomasi ne demektir bilmiyor”, “Esed ile masaya oturmak lazımdır…” Aman Allah’ım hepsi ağız birliği etmiş ve ekmeğini yediği, suyunu içtiği, havasını teneffüs ettiği o güzelim ülkeyi, yabancılara peşkeş çekmek için çemkiriyorlar. Allah’ım ne olur yardım et bu aziz millete…

 

Ve sonunda Allah’ın yardımı ulaşıyor. Daha fazla kan dökülmeden ABD ile masaya oturuluyor ve ABD teröristlerin geriye çekileceğine dair söz veriyor.  13 maddelik bir anlaşma yapılıyor. Bu anlaşma güzel bir anlaşmadır, anlamlıdır, Allah’ın tavsiyesine de uygundur. “…Eğer barış isterlerse barış yolunu seçin…” 

 

Evet, Arap baharının sebepleri arasında; siyasi yozlaşma, ifade kısıtlaması, gıda enflasyonu, usulsüzlükler, gelir dağılımındaki adaletsizlik, diktatörlük ve kötü yaşam koşulları vardır. Birçok kişinin hayatını kaybettiği bu özgürlük savaşını kimin kazandığı hala belli değildir. 

 

Şimdi ne yapacak o çemkirenler, hani Türkiye orayı işgal etmek için gidiyordu, hani Türkiye kana susamış vampirdi, hani Türkiye sivilleri öldürüyordu…

 

Galip olan ancak Allah’tır. Allah var gam yok…Onlar istemese de Allah nurunu tamamlayacaktır…

“Allah’ım içimizdeki beyinsizler yüzünden bizleri de helak eder misin?”

 

Sloganı tekrar hatırlayalım; “Halk, bozuk düzenin yıkılmasını istiyor.”